Sylvie Verleye | Presentaties op school
18689
post-template-default,single,single-post,postid-18689,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,columns-4,qode-theme-ver-16.8,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive
 

Presentaties op school

Presentaties op school

Ik had vanmorgen even een moeilijk ‘mama/professional me’ momentje… Mijn oudste zoon moest een presentatie voorbereiden voor Engels met als onderwerp ‘bizarre beast’. Vorige week werkte hij eraan en het beest was een combinatie geworden van een sprinkhaan, zebra en olifant. So far, so good. Hij liet me de PowerPoint zien en dat was enkel een foto van het bewuste ‘beast’ en hij toonde mij ook de tekst die hij erbij wou vertellen. Hij had een mooi verhaal gemaakt dat hij als wetenschapper zogezegd een nieuwe soort had ontdekt met de hele uitleg hoe dat in z’n werk was gegaan. ‘Heel creatief’, dacht ik toen nog… Vorige vrijdag checkte ik hoe de presentatie was verlopen waarop hij zei: ‘gelukkig heb ik het nog niet moeten doen want er zijn er al een aantal aan de beurt geweest en ik heb het helemaal fout gedaan’. Gelukkig, want hij had nog een heel weekend om een nieuwe presentatie te maken. Wat is het geworden? Een PowerPoint met kleine foto’s vergezeld van bullet points waarbij zijn verhaal gereduceerd werd tot ‘ik ga jullie vandaag vertellen over mijn beast’ dat volgende kenmerken heeft. Ik heb vanmorgen nog alles uit de kast gehaald om hem te overtuigen om toch zijn originele begin zinnen te houden van de wetenschapper die een ontdekking heeft gedaan maar ik vrees dat hij het zal houden bij de droge ‘facts & figures’ PowerPoint 🙁 Toevallig zag ik deze morgen nog een papier liggen voor een andere presentatie van geschiedenis. De leraar had een hele checklist bij gevoegd wat er zeker in de PowerPoint moet zitten. En ik las niets anders dan ‘titel x’, ‘titel y’, ‘titel z’ en vooral enkel kernwoorden en geen zinnen 🙁

Wat is het probleem? Leerlingen leren op deze manier al van op de middelbare school om saaie presentaties te geven. En ik kan het de leerkrachten echt niet kwalijk nemen want we hebben jarenlang volgende richtlijnen meegekregen: “een Powerpoint heeft een titel met niet meer dan 6 bullets points en bij voorkeur kernwoorden (en dan kan je het nog opsmukken met een foto).” Dit is niet meer hoe we de dag van vandaag een publiek kunnen boeien en overtuigen (is het eigenlijk nooit geweest). Maar hoe dan wel? Een presentatie is een verhaal!! Dus laat hen verhalend beginnen. Niet door de verbeelding van de wetenschapper zoals mijn zoon wou doen want dat kan je niet doen voor elke presentatie. Laat hen om te beginnen ergens terugkeren naar het verleden. Het kan een artikel zijn dat ze gelezen hebben, iets dat ze hoorden op de radio, een gesprek dat ze hadden,… hoe concreter het tijdstip waarnaar ze terugkeren, hoe makkelijker de start van het verhaal. En voor een spreekbeurt kan je ook wel creatief en verbeeldend uit de hoek komen vandaar dat ‘de wetenschapper die iets ontdekt had in de jungle en dat vooral niet voor zichzelf wou houden’ zo’n leuke insteek was. PowerPoint kan je gebruiken voor 2 doeleinden: om als rapport te gebruiken in een meeting omgeving of echt beeldend om een publiek te inspireren. Laat leerlingen vooral experimenteren met het tweede. Dus laat hen beelden zoeken die het hele scherm vullen en ze vertellen hun verhaal erbij. Een presentatie bestaat uit boodschappen waarvan je graag wil dat het publiek die gaat onthouden dus zet een boodschap op dat beeld. Een boodschap is meestal een zin, geen kernwoord!! Maar graag dus 1 boodschap! Geen titels.

Als je deze richtlijnen al kan meegeven dan zullen deze leerlingen het al een pak makkelijker hebben wanneer ze later moeten presenteren. Laat hen inzien dat presenteren en een publiek overtuigen eigenlijk heel erg overeenkomt met iets vertellen aan hun vrienden, alleen op een meer gestructureerde manier.

Ik ben dus benieuwd wat mijn zoon vanavond te vertellen heeft. En het is niet simpel om mijn rol als ‘mama/professional me’ te scheiden maar ik merk ook dat ik mijn ideeën niet kan opdringen. Wat ik hem vertel is zo anders dan hoe de meesten het doen of wat de leerkracht als richtlijn meegeeft. Dus het laatste wat ik hem vanmorgen vertelde toen hij uit de auto stapte was: ‘weet je, doe gewoon wat voor jou best voelt want dan gaat het er ook op de beste manier uitkomen en amuseer je gewoon’.

Belangrijke noot! Ik schrijf mijn artikels liefst wanneer er echt iets gebeurt wat ik wil delen maar dat betekent dat ik dit niet heb kunnen checken met hem. Vandaar ook een foto waarin hij nauwelijks te herkennen valt 😉

No Comments

Post A Comment